I. Wstęp

Witam. Siódma część kursu będzie krótka. Opisuje w jaki sposób tworzy się własne moduły (jednostki) z różnymi przydatnymi procedurami i funkcjami, które następnie można wielokrotnie używać w swoich programach.


II. Budowa modułu

Budowa pliku modułu jest podobna do budowy programu.

Spójrz na przykładowy plik poniżej, zawierający jedynie jedną funkcję, służącą do obliczania silni z podanej liczby.
Kod:
 unit MyUnit;

 interface

 function Silnia(n: Integer):Integer;

 implementation

 function Silnia(n: Integer):Integer;
 var
   i, s : Integer;
 begin
   s := 1;
   for i := 2 to n do
   begin
     s := s * i;
   end;
   Silnia := s;
 end;

 end.
Po słowie kluczowym unit podajemy nazwę modułu, która musi być taka sama jak nazwa pliku z kodem źródłowym modułu. Niżej widzimy sekcje interface w której deklarujemy składnie procedur i funkcji. Dalej jest sekcja implementation w której to znajduje się kod procedur i funkcji zawartych w module. Na samym dole słowo kluczowe end z kropką oznacza koniec pliku modułu.



Oto kod programu z dołączonym powyższym modułem. W programie wywoływana jest funkcja Silnia z modułu MyUnit.

Kod:
 program ProgramSilnia;

 uses CRT, MyUnit;

 var
   A : Integer;

 //Program główny
 begin
   ClrScr();
   WriteLn('Program oblicza silnię z liczby.');
   WriteLn('Podaj liczbę:');
   ReadLn(A);
   WriteLn('Silnia z liczby ',A,' wynosi ',Silnia(A));

   ReadLn();
 end.

III. Zakończenie

Tworzenie modułów z używanymi w programie procedurami i funkcjami wprowadza porządek do kodu, szczególnie przy większych programach. Po tym, że program jest podzielony na osobne jednostki można poznać, czy program pisał amator czy już bardziej doświadczony programista.